1 . اخبار « من بلغ » « 1 » : در ميان روايات به مجموعه‌اى برمىخوريم كه در يك معنا مشتركند وبه ديگر سخن يك معنى را با ألفاظ گوناگون نقل كرده‌اند ، وبه اصطلاح متواتر معنوىاند ؛ وآن اينكه هر كس كه بشنود فعل خاصّى داراى ثواب است وبر آن أساس ، فعل ياد شده را انجام دهد ، همان ثواب را خواهد داشت گر چه چنان نباشد : « من سمع شيئا من الثواب على شئ فصنعه كان له وإن لم يكن الحديث كما بلغه » ، « من بلغه عن النبىّ صلى اللّه عليه وآله وسلّم شئ من الثواب ففعل ذلك طلب قول النبىّ صلى اللّه عليه وآله وسلّم كان له ذلك الثواب وإن كان النبىّ صلى اللّه عليه وآله وسلّم لم يقله . » با استناد به چنين اخبار متواترى ، مىتوان چنين نتيجة گرفت كه گرچه اين مناجاة از حضرت أمير عليه السّلام نباشد ، امّا همچون هر دعاى معتبرى داراى اجر وپاداش است واز جمله سنن ومستحبّات . 2 . تسامح در ادلّهء سنن : همان گونه كه در علم أصول به اثبات رسيده ، أصل اوّلى در تمامى دليلهاى ظنّى « عدم حجّيت » است . از اين رو ، اخبار آحاد ضعيف قاعدتا حجّت نيستند . امّا برخى از خبرهاى واحد ضعيف ، بنابر تمامى يا برخى از ديدگاهها حجّت‌اند ؛ مانند خبرهاى واحدى كه متعاضد يكديگر باشند ، خبرهاى واحدى كه در أصول أربعمائة باشند وخبرهاى واحدى كه در كتب أربعة باشند . از جمله خبرهاى واحد ضعيفى كه به اجماع تمامى فقهاى پيشين ومتأخرين حجّتند ، خبرهايى است كه بيانگر استحباب فعلى باشند . در اصطلاح علم أصول از اين اتّفاق آرا به « تسامح در ادلّهء سنن » تعبير مىشود . بنابر اين ، مناجاة الهيات به فرض آنكه داراى ضعف سندى باشد ، از باب قاعدهء تسامح در ادلّهء سنن ، مىتوان آن را همچون ديگر مناجاتهاى معتبر خواند وثواب برد .

--> ( 1 ) . وجه تسميهء اين مجموعهء روايى به اخبار « من بلغ » آن است كه تقريبا تمامى روايات ياد شده مشتمل بر عبارت « من بلغ » ويا مترادف آن مىباشند .